Je ligt om drie uur ’s nachts wakker van je collega. En hij slaapt als een baby. Precies die collega die met een grote mond matig werk weet te verzilveren. Die spreektijd inneemt in vergaderingen en niets zegt. Die moeiteloos de kansen krijgt die jij verdient.

Jij werkt je uit de naad. Hij niet. En toch geef je hem een paar uur van jouw nacht. Waarom eigenlijk?

Elke keer dat iemand jou irriteert, geef je een stukje van je kracht weg

Dat is waarom je bij de ene persoon moeiteloos jezelf bent en bij de andere geen idee hebt waar die versie van jou nou toch gebleven is.

Het maakt niet uit of het een lastige collega is, een arrogante manager, of iemand die al de carrière heeft die jij wilt. Op het moment dat zij jouw gedachten in beslag nemen, verbruiken ze ook jouw energie. Jouw aandacht verschuift van wat je wel kunt beïnvloeden naar wat je niet kunt beïnvloeden.

Zo geef je stilzwijgend regie uit handen.

Collega Pannenkoek

In het begin van mijn carrière raakte ik vaak gefrustreerd door collega’s die erkenning leken te krijgen zonder zo hard te werken als ik. Ik noemde ze collega Pannenkoek.

Ik geloofde dat goed werk voor zichzelf moest spreken. Als je maar hard genoeg werkt en goed genoeg bent, dan word je vanzelf gezien. Collega Pannenkoek geloofde iets anders: dat je voor je goede werk moest spreken. Hij maakte zich niet zo druk over de kwaliteit van zijn werk, maar hield zich vooral bezig met contact hebben met de juiste mensen.

Lange tijd oordeelde ik over hem. Tot ik mezelf een andere vraag stelde: wat doet hij dat ik niet bereid ben te doen?

Die vraag veranderde alles.

Ik besefte dat ik niet gefrustreerd was omdat hij zichtbaar was. Ik was gefrustreerd omdat ik zelf ook zichtbaar wilde worden en mijn strategie veel minder goed werkte. Collega Pannenkoek was mijn probleem niet. Het was het verhaal dat ik mezelf bleef vertellen over zichtbaarheid.

Getriggerd zijn gaat nooit over de ander

Dat weet je zelf ook. Het is informatie over jou.

De mensen die je frustreren, activeren meestal een van deze twee dingen: een kwaliteit die je stiekem bewondert maar zelf nog niet volledig hebt omarmd, of een overtuiging die jouw eigen gedrag nog steeds beperkt.

Bij mij was het allebei. Ik vond aandachtvragende collega’s mega irritant, want zij waren zo goed in aandacht vragen en ik was daar zo slecht in. Ik dacht: nee, ik moet geen aandacht vragen, ik moet me bewijzen. Dat was mijn strategie. En ik geloofde dat je dingen niet moest vragen, dat je het moest verdienen. Kinderen die vragen, worden overgeslagen.

Hoe dan ook, jouw reactie zegt meer over jouw eigen programmering dan over die van hen. Dat betekent niet dat ongepast gedrag acceptabel is. Het betekent dat jouw emotionele reactie altijd van jou is.

En dat geeft je iets ongelooflijk waardevols: keuze.

Neem je regie terug

Je kunt niet altijd kiezen met wie je werkt. Je kunt wel kiezen hoeveel ruimte zij in jouw hoofd innemen.

Leiderschap begint op het moment dat je stopt te proberen anderen te veranderen en jezelf gaat leiden. Soms betekent dat grenzen stellen. Soms betekent dat een moeilijk gesprek voeren. Soms betekent dat weglopen.

Je bent je bewust van de irritatie. Dat was je al. En waarschijnlijk was je ook al zover dat je helemaal niet geïrriteerd wil zijn.

Maar dat is allemaal niet genoeg. Op het moment dat je bij jezelf doorvraagt wat nu maakt dat je geïrriteerd bent, wat raakt mij nu precies, dat is het moment waarop je het naar jou verschuift.

Soms is dat al genoeg om het de volgende keer geen irritatie meer te laten zijn. Vaak niet. Dan weet je dat je het anders wilt, maar weet je niet hoe.

🟠

Daar gaan de volgende blogpost en podcast #412 over: hoe je ervoor zorgt dat dit niet meer gebeurt. Want alleen weten is niet genoeg.

Wil je nu al horen hoe dit precies werkt? Luister naar de volledige aflevering #411 (13 minuten):

Ik ben Susan. Ik werk met vrouwen die zichzelf allang bewezen hebben en hun jarenlange werk willen omzetten in de invloed die daarbij hoort. Niet door harder te werken. Door jezelf strategisch te positioneren. Zodat niemand meer om je heen kan.

Wil je weten wat dat voor jou kan betekenen? Kijk dan hier. We beginnen altijd met een gesprek, waarin we samen kijken of het klopt.